محبت و زیبایی

با نام خدای بخشاینده مهربان

سلام دوستان!

این نوشته را سالها پیش نوشته بودم که امروز دوباره که میخواندم خیلی به دلم نشست

امیدوارم به دل شما هم بنشیند:

عفو و بخشش

هنگامی از يکی بدی ميبينيم واکنش مان ميتواند چند نوع باشد:

اول: بالافاصله در ذهن نقشهء انتقام ميکشيم که در اولين فرصت

آن را پياده کنيم. که اين انسانی است که با خود طبيعی و حيوانی

خود زندگی ميکند. بسياری از مشکلاتمان از اين سرچشمه ميگيرد.

دوم: گذشت ميکنيم و به روی خود نمی آوريم و نديده ميگيريم

ولی همچنان درونمان در جوشش و غليان است...بايد کسی را

بيابيم و کلی غيبت کنيم... و اين انسانی است که هنوز خود طبيعی

قوی دارد اما ميداند نور اندکی به نام خود انسانی هم در ته

درونش سوسو ميزند.

سوم: ميرنجيم اما خوب ميدانيم که چه بايد کنيم, خوبی در برابر

بدی. وقتی قادر به اين عمل نيک هستيم که نيروهای خود انسانی

درونمان اندکی قدرت گرفته باشند.

چهارم: بدی ميبينيم اما چون شناخت و آگاهی داريم نمی رنجيم.

اين انسانی است که خود حيوانی اش را مهار کرده و

خود انسانی اش را ميدان داده است.

و بالاخره پنچم: نه تنها نمی رنجيم بلکه از عشق و محبتمان به او

ذره ای کم نمی شود. خود را از او و او را از خودمان جدا نمی بينيم

و اين چه والا مقام انسانی است که از خود انسانی اش هم گذشته

و قدم به حلقهء توحيد نهاده است.

...و عجيب اينکه همگی ما قادريم تا مرحلهء پنچم پيش برويم.

اين استعداد خارق العاده را خداوند درون همگی مان به وديعه

نهاده است.