محبت و زیبایی

تیشه ای بود که شد باعث ویرانی من

رفتی و روز مرا تیره تر از شب کردید

بی تو در ظلمتم ای دیده ی نورانی من

بی تو اشک و غم و حسرت همه مهمان منند

قدمی رنجه کن از مهر به مهمانی من

دهر, بسیار چو من سر بگریبان دیده است

چه تفاوت کندش سر به گریبانی من

عضو جمعیت حق گشتی و دیگر نخوری

غم تنهایی و مهجوری و حیرانی من

گل و ریحان کدامین چمنت بنمودند

که شکستی قفس ای مرغ گلستانی من

من که قدر گهر پاک تو میدانستم  

ز چه مفقود شدی, ای گهر کانی من

من که آب تو ز سرچشمه ی دل میدادم

آب و رنگت چه شد, ای لاله ی نعمانی من

من یکی مرغ غزلخوان تو بودم چه فتاد

که دگر گوش نداری به نوا خوانی من

گنج خود خواندیم و رفتی و بگذاشتیم

ای عجب, بعد تو با کیست نگهبانی من