محبت و زیبایی

بسم الله

ای خدای پاک بی انباز و یار

دست گیر وجرم ما را در گذار 

 سلام دوستان خوبم!

مولانا در دفتر دوم مثنوی معنوی، به داستان زیبایی اشاره میکند که:

بسیاری اوقات انسانهایی که به عیب های دیگران مشغول می شوند

از مسائل خود غافل می گردند.

پس بهتر آنست که ما به جای پرداختن به ایرادات و مسائل دیگران به

مسایل خود بپردازیم و این چندگاه عمر کوتاهی که داریم تا فرصت هست

خود را اصلاح کرده و به امید و یاری خدا, رستگار سازیم.

و اما داستان:

در نيفتادم به چه چون آن سه تن‏

بدین ترتیب نماز هر چهار نفر باطل شد. آنان که در پی درست کردن

دیگران هستند گرفتاری و مشکل بیشتری دارند.

پس نماز هر چهاران شد تباه

عيب گويان بيشتر گم كرده راه‏

خوشا به حال آنکه عیب خود را شناخت و اگر کسی عیبش را به او تذکر داد

خوشحال شده و به اصلاح خویش پرداخت.

اى خنك جانى كه عيب خويش ديد

هر كه عيبى گفت آن بر خود خريد