خواب آقا سید
با نام خدای مهربان
 |
سلام دوستان خوبم!
سلامی گرم و با صفا در این ایام سرد!
آقا سید مرد خود خواه و عیب جویی بود. استعداد خوبی در کشف
نقاط ضعف و عیبهای دیگران داشت. هیچ رفتار و نقصی از زیر ذره بین
تیز او در نمی رفت. عیبها و کمبودهای دیگران را می یافت و به رخشان
میکشید. و از این بابت هم به خود میبالید و فخر می فروخت.
یادم هست که یک روز زمستانی هراسان به دیدن مادر بزرگم آمد.
اصرار داشت او را تنها ببیند. هوا خیلی سرد بود.
مادر بزرگم همانطور که کنار سماور جوشان عدس پاک میکرد
از او خواست هر چه میخواهد در مقابل ما بچه ها بگوید.
بعد از مدتی من من کردن بالاخره آقا سید سرش را به زیر انداخت و گفت:
خانوم جون دیشب یه خواب بد دیدم....
یک نگاهی تند به همهء ما انداخت و ناامید از اینکه اجازه نخواهد داشت
در خلوت با خانوم جونم درد و دل کند, ادامه داد:
خواب دیدم در یک بیابان خشک و بی علف با کاروانی دارم میروم.
هوا خیلی گرم بود و بار من خیلی سنگین... همینطور عرق میریختم
و روی شن ها با سختی راه میرفتم. در خواب از سرکاروان
پرسیدم آخه چرا بار من اینقدر سنگینه؟ اینها چیه که من با خودم
میکشم؟!..... سرکاروان برگشت و جواب داد: بار تو, همهء عیبهایی است
که در دیگران پیدا کرده ای. مگر خودت به تنهایی همهء این عیبها و نقصها
را کشف نکرده ای؟! پس همگی فقط متعلق به خودت هستند....
وقتی به اینجا رسید هق هق گریه مجالش نداد.
مادر بزرگم دست از سینی عدس کشید و عینک ذره بینی اش را
برداشت و نگاهی به آقا سید انداخت و با مهربانی گفت:
پسرم! تا به حال چند بار بهت گفتم اینقدر با سرزنشها و عیب جویی هات
جون مردم را نگیر؟! هر بار کسی را سرزنش میکنی حتما دل اونو
میشکنی و با هر دلی که میشکنی بار زندگیت سنگین تر میشود
و خودت قدمی به سوی بدبختی و مریضی نزدیکتر میشوی....
سخن که به اینجا رسید گریه های آقاسید بیچاره بیشتر شد....
خانوم جون یک استکان چایی ریخت و جلو او گذاشت و ادامه داد:
باشه مادر! حالا هم دیر نشده چایی ات را بخور و دو رکعت نماز شکر
بخوان که خدا اینقدر بهت لطف و محبت داره و بعد از این مواظب حرفها
و فکرت باش. عوض بدیها, خوبیهای مردم را در نظرت بیار.... اگر هم
دلت برای عیب پیداکردن تنگ شده بود تو خودت بگرد و از خودت یک
عیب پیدا کن شاید بتوونی تا فرصت هست کاری براش بکنی!
نشنیدی مولانا میگه:
اى خنك جانى كه عيب خويش ديد
هر كه عيبى گفت آن بر خود خريد
مولانا
هر چه به شرّ دیگران بیندیشیم شرّ زندگیمان بیشتر میشود.
و هر چه به خیر دیگران بیندیشیم خیر و برکت زندگیمان بیشتر میشود.
 |
میلاد حضرت مسیح مبارک باد!
 |