محبت و زیبایی

خداوند زیباست و زیباییها را دوست دارد!

ازدواج و عشق!

با نام خداوند زیبایی آفرین

سلام دوستان خوبم!

این داستان قدیمی چینی را در سایت "شفا" خواندم و بسیار پرمحتوی

یافتم فکر کردم این مشکل بسیاری از جوانهای جامعه امروزهء ماست.

تصمیم گرفتم برای شما هم بنویسم.

فقط در خاتمه از شما خواهش میکنم حتما نظرتان را برایم بنویسید.

شاگردی از استادش پرسيد:استاد گرامی! عشق چيست؟

استاد مدتی فکر کرد و گفت:دوستم! به گندمزار برو و پرخوشه ترين

شاخه را بياور, اما در هنگام عبور از گندمزار به ياد داشته باش که

نمی توانی به عقب بگردی تا خوشه ای بچينی.

شاگرد به گندمزار رفت و پس از مدتی طولا نی برگشت.

استاد پرسيد: چه آوردی؟

و شاگرد با حسرت جواب داد: هيچ! هر چه جلوتر مي رفتم

خوشه های پرپشت تر می ديدم و به اميد پرپشت ترين خوشه

تا انتهای گندمزار رفتم.

استاد خندید و گفت: عشق يعنی همين.

شاگرد با تعجب گفت: عجب!؟

و سپس ادامه داد:استاد حالا به من بگویید که ازدواج چيست؟

استاد پس از اندکی فکر گفت:به جنگل برو و بلندترين درخت را

بياوراما به ياد داشته باش که باز هم به عقب نمی توانی برگردی!

شاگرد رفت و پس مدت کوتاهی با درختی برگشت.

استاد با لبخند پرسيد:اینبار زود آمدید شما را چه شد؟

و او در جواب گفت: به جنگل رفتم و اولين درخت را که ديدم

انتخاب کردم. ترسيدم که اگر جلوتر برم باز هم دست خالی برگردم.

استاد خندید و گفت: دوست خوب من! ازدواج يعنی همين.

در این بهار زیبا دلهایمان را پر از محبت و زیبایی کنیم.

عاشقانه به شکوفه ها و پرندگان و آسمان بنگریم.

برای همهء شما عزیزان دعای خیر دارم.

+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و هشتم فروردین 1387ساعت 16:48 توسط نازنین |

	برای شاد بودن باید خوب بود.
بنام خداوند پاک و سبحان بنام حضرت شادی سلام دوستان! دکتر الهی قمشه ای میگویند: شادی حقیقی متعلق به آدمیزاد است ، پس مهمترین کار این ِ که از آدمیزاد بودنمون مراقبت کنیم . حقیقت روح ما شادیست و خدا را حضرت شادی نامیده اند آنکس که از همه شادتره خداوند است. شادی بی نهایت و مرکز شادی اوست . مردم نمی دانند که نباید بروند دنبال شادی ، ما باید وظیفه خودمون را انجام بدیم ، شادی به دنبال آن می آید . اگر به به انسانیت خود وفادار بودید و عمل کردید اولین نتیجه اش شادیست . ما باید منبع غصه رو از بین ببریم و گرنه پناه بردن به خوشی های زود گذر چاره نیست و غصه دوباره سراغمون میاید. برای شاد بودن باید خوب بود. کوچکترین کار بدی ما رو غصه دار میکند. لحظه به لحظه تمام عالم گزارش میدهند که داری کار بدی میکنی و فرشته ای خواهد گفت : دست نگه دار. ولی شما خودتان را کور میکنید. دست از دیوان بکش و فرار کن به سوی او . بیشترین لذتها به کسی میرسه که بیشترین خدمت را میکند. اصلاً اغلب فشاهای روحی و نگرانی ها رو نفس ما تولید میکند. این شیطان است که شما را میترساند از مشکلات، بیخودی مشکلات رو در نظر شما بزرگ جلوه میدهد و از یه کاه کوه میسازه. انسان را از فقر میترسونه و به فحشا میکشاند و انسان شروع میکند به بدی کردن و بعد میبیند که غصه دار شده . مهمترین بخش دیو ترساندنش است. اما دیو فقط صداست و پوچ است مثل اژدهایی که ساحران فرعون درست کرده بودند. اگر با قوت قلب در برابرش بایستی تبدیل به کرم خاکی میشود . به شمس تبریزی گفتند اژدهایی اومده و میخواهد همه شهر را بخوره، شمس رفت بیرون و دید کرم خاکی ست . از هیبت شمس آن اژدها کرم خاکی شد .اینها همه رمز است. شرکت سهامی شیطان و همکارانش فقط خدعه و نیرنگ و وعده های پوچ است. خوب بودن با شاد بودن رابطه مستقیم دارد، شادی خوب بودن از همه چی بالاتر است حتی از شادی هنرمند بودن و از طرفی هم کسی که غصه داره کار بد میکنه وگرنه کسی که به اون شادی و رضایت و نشاط رسیده باشد مایلی به کار بد ندارد. حتی بعضی گفته اند غصه نشانه گناه است، یعنی یه جایی یه کاری باید انجام میدادی اما انجامش ندادی، این است که غروب که میشه دلت میگیره اپیکتتوس میگه : اگه غصه دار شدی ببین چه اشتباهی کردی یه جا ؟ غصه در آن دل رود کز هوس او تهی ست غم همه آنجا رود کان بت عیار نیست مشکلات و کمبودها نباید تولید غصه بکنند . مشکلات باعث رشد شما میشوند. این بدی ها و هدر دادن نعمتهای خدا و استفاده نادرست از نعمتهای خدا ست که باعث غصه میشود . اگر شما به وظایف انسانیتان عمل میکنید هیچ ترس و نگرانی و غصه ای نداشته باشید چون وسط هیاهوی این عالم برای شما بهشت درست میکنند . مرا عهدیست با شادی که شادی آن ِ من باشد مرا قولیست با جانان که جانان جان من باشد مولانا *********** برداشت از سایت: http://shefa.blogspot.com
+ نوشته شده در شنبه بیست و چهارم فروردین 1387ساعت 14:45 توسط نازنین \|

	شادی!
با نام خداوند زیبا که زیباییها را دوست دارد! سلام دوستان خوبم! امروز در سایت دوست خوبی از شادی نوشته بود. خیلی به دلم نشست اگر این شعر پروین اعتصامی را ننوشته بودم حتما از شادی و زیبایی مینوشتم. شاید مطلب بعدی.... هر که با پاکدلان، صبح و مسائی داد دلش از پرتو اسرار، صفائی دارد زهد با نیت پاک است، نه با جامه‌ء پاک ای بس آلوده، که پاکیزه ردائی دارد شمع خندید بهر بزم، از آن معنی سوخت خنده، بیچاره ندانست که جائی دارد سوی بتخانه مرو، پند برهمن مشنو بت پرستی مکن، این ملک خدائی دارد هیزم سوخته، شمع ره و منزل نشود باید افروخت چراغی، که ضیائی دارد گرگ، نزدیک چراگاه و شبان رفته بخواب بره، دور از رمه و عزم چرائی دارد مور، هرگز بدر قصر سلیمان نرود تا که در لانه‌ء خود، برگ و نوائی دارد گهر وقت، بدین خیرگی از دست مده آخر این در گرانمایه بهائی دارد فرخ آن شاخک نورسته که در باغ وجود وقت رستن، هوس نشو و نمائی دارد صرف باطل نکند عمر گرامی، پروین آنکه چون پیر خرد، راهنمائی دارد پروین اعتصامی دلتان و خودتان همیشه شاد باشد!
+ نوشته شده در چهارشنبه چهاردهم فروردین 1387ساعت 10:53 توسط نازنین \|

	داستان دو گرگ!
بنام خداوند جان و خرد کزين برتر انديشه برنگذرد اولین سلام در سال جدید خدمت دوستان خوبم! در این سال جدید هر روزتان توام با احساسهای زیبا و پرمهر باشد! ایام عید ایمیل زیاد داشتم و در بین آنها دوستی این داستان زیبا را برایم فرستاده بود که فکر کردم بهتر است امسال وبلاگم را با این داستان شروع کنم.... داستان دو گرگ شبی سرخپوست پیر به نوه کوچکش در مورد نبردی که درون انسانها جریان دارد سخن میگفت: پسرم! درون همهء ما دو گرگ در نبردند: یکی بدی است که شامل: خشم, حسادت, غم, پشیمانی, حرص, تکبر, احساس گناه, حقارت, رنجش, دروغ, خودبینی, خود برتر بینی و بالاخره نفس است. و دیگری نیکی است که شامل: شادی, صلاح و آرامش, عشق, امید, صفا مهربانی, خیر خواهی, سخاوت, حقیقت, یکدلی, غم خواری و شفقت و ایمان است. پسر کوچک لحظه ای به فکر فرو رفت سپس از پدربزرگش پرسید: پدر بزرگ! کدامین گرگ پیروز میشود؟ سرخپوست پیر بی تامل جواب داد: پسرم! همان که او را بپرورانی و تغذیه کنی! حالا نازنینم! تو کدامین گرگ را میپرورانی؟! این هم یک عیدی ناقابل برای شما دوستان خوبم: http://louzi.ir/clip/labkhand-khoda سال نو و نورزتان مبارک!
+ نوشته شده در چهارشنبه هفتم فروردین 1387ساعت 12:48 توسط نازنین \|

	درباره
"استفاده از مطالب وبلاگ با ذکر منبع اشکالی ندارد! امین باشیم!" سخن هفته: چنين گفتند رو بشناس خود را طريق کفر و دين و نيک و بد را کزين ره سوی يزدان است راهت تو اين را بس باشد اين معنی گواهت اگر بشناختی خود را به تحقيق هم از عرفان حق يابی تو توفيق نماند بر تو پنهان هيچ حالی نبينی از جهان در دل ملالی بدان خود را اگر خود را بدانی ز خود هم نيک و هم بد را بدانی چو خود دانی همه دانسته باشی چو دانستی ز هر بد رسته باشی ندانی قدر خود زيرا چنينی خدا بينی اگر خود را ببينی ناصر خسرو ست


RSS POWERED BY BLOGFA.COM