محبت و زیبایی

X

محبت و زیبایی

محبت و زیبایی

خداوند زیباست و زیباییها را دوست دارد!

	عیدتان مبارک!
با نام خداوند مهربان خالق زیبای زیباییها سلام و صد سلام و سلامتی بر شما دوستان بهار نزدیک است و هر روز که میگذرد صدای گامهایش نزدیک تر و نزدیک تر میشود... آن بهار مهربان با دستانی پر از زیبایی, مهر, صفا و شور و شوق زندگی ..... "بوی باران, بوی سبزه, بوی خاک شاخهای شسته باران خورده پاک آسمان آبی وابر سپيد برگهای سبز بيد عطر نرگس,رقص باد, نغمه شوق پرستوهای شاد خلوت گرم کبوتر های مست نرم نرمک ميرسد اينک بهار..." در این ایام طبق عادت هر ساله حتما یک مروری از زندگی ام خواهم کرد ... در این یک سال که به سرعت باد گذشت , نازنین نازنینم چه کرده ای؟! کدامین دل را ویران کرده ای!؟ آیا اصلا دلی را آباد کرده ای؟! کدامین عمل نابجا را به دستور دیو درونت انجام داده ای؟ آیا اصلا صدای فرشتهء درونت را شنیده ای؟! که بوده ای, که شده ای و که هستی!؟ ........ ساعتی در خود نگر تا چيستی از کجايی, و ز چه جايی, کيستی؟ ...... ...... از همه شما عزیزان و معلمهای نازنین اینترنتی ام بسیار سپاسگزارم. دلم ميخواست اينجا نامتان را تک به تک ببرم اما ترسيدم مبادا اين ذهن آشفته ام يکی را جا بيندازد و شرمنده شوم. از مهر و ياری و مهربانی همه تان سپاسگذارم. سال خوب و پرباری داشته باشید! عيدتان مبارک و خجسته, لبتان پرخنده و دلتان بهاری باد!
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و یکم اسفند 1386ساعت 20:50 توسط نازنین \|

	نیکی دل!
با نام او آفريدگار زيباييها سلام دوستان خوبم! بوی بهار را میشنوید؟! صدای گامهایش را چطور....؟! لحظه به لحظه نزدیک تر میشود! نزدیک تر و نزدیک تر..... نیکی دل ای دل، اول قدم نیکدلان با بد و نیک جهان، ساختن است صفت پیشروان ره عقل آز را پشت سر انداختن است ای که با چرخ همی بازی نرد بردن اینجا، همه را باختن است اهرمن را بهوس، دست مبوس کاندر اندیشه‌ی تیغ آختن است عجب از گمشدگان نیست، عجب دیو را دیدن و نشناختن است تو زبون تن خاکی و چو باد توسن عمر تو، در تاختن است دل ویرانه عمارت کن خوشتر از کاخ برافراختن است پروین اعتصامی دلهایتان بهاری باد!
+ نوشته شده در شنبه یازدهم اسفند 1386ساعت 20:43 توسط نازنین \|

	ترس از موفق نشدن!
با نام خدا ملکا ذکر تو گويم که تو پاکی و خدايی نروم جز به همان ره که توام راهنمايی همه درگاه تو جويم همه از فضل تو بويم همه توحيد تو گويم که به توحيد سزايی سنايی سلام! سلام بر همه شما! دور هم نشسته بودیم و فیلم نگاه میکردیم... یک عده از خدا بیخبر پیرمرد باخدایی را زیر فشار روانی گذاشته بودند که زن افلیجی را دعا کند تا اگر خدایی هست او را شفا دهد... پیرمرد مردد بود. در این هنگام به خودم گفتم: من اگر بودم این کار را نمیکردم! دعای پیرمرد که تمام شد از زن فلج خواست برخیزد و راه برود. زن برخاست ولی بر زمین افتاد و ... پیرمرد را با خفّت و زاری راندند... بار دیگر باخود گفتم: دیدی باید اینکار را نمی کرد؟!... اما این دعا و ایمان راسخ و محکم پیرمرد درون زن افلیج را به لرزه درآورد. زن روزه دار شد و مشغول عبادت... چند روز بعد.. بعله زن از جای برخاست و ....شفا یافت. همانطور که فیلم را دنبال میکردم احساس کردم چراغی ذهن تاریکم را اندکی روشن کرد... ای دریغ! ترس! ترس از موفق نشدن! نازنینم! چند موقعیت را از ترس موفق نشدن از دست داده ای؟! چند امکانات خوب زندگی را از ترس پیروز نشدن نا خود آگاهانه رد کرده ای؟! از کنار چند در باز که خداوند برایت گشوده با بی تفاوتی گذشته ای؟! و حتی سعی هم نکرده ای؟! ای دریغ! نمی گویم باید بی گدار به آب زد اما برای فرار از درد موفق نشدن و بازنده شدن های خیالی نباید درهای الهی که خداوند برویمان میگشاید نادیده بگیریم؟!
+ نوشته شده در دوشنبه ششم اسفند 1386ساعت 18:8 توسط نازنین \|

Listen